Σε βλεπα να χανεσαι στην ακρη του δρομου,να σε παιρνει ο ανεμος σε αλλους οριζοντες σαν νασουν ξεροφυλλο απο σαπιο δεντρο. Γυρισες πισω και με κοιταξες,με ματια που ξαχναν στο θολο τοπιο σου.Προσπαθησα να δω ενα δακρυ σου,μια κρυφη ελπιδα σου εστω ενα κρυφο ονειρο σου μα ησουν τοσο μακρυα!Σβηνουν τα ιχνη σε καθε βημα σου λες και δεν περασες ποτε απο εδω. Ποση μοναξια να κρυβει η ψυχη σου καθως εγκαταλuπεις τον κοσμο αυτο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου