Πού να 'σαι;

Σαν σκιά περπατούσες
ένα βράδυ σκεφτική
χαμένη στις σκέψεις σου.
 ήθελες τόσο πολύ να ονειρευτείς
 ήθελες τόσο πολύ να ζήσεις.
Ταξίδευες μακρυά
χαμένη στο λαβύρινθο σου.
Σου ακούμπησα το χέρι
για να μπορέσεις να με νιώσεις
μα εσύ τραβήχτηκες
και έγινες ένα με το σκοτάδι σου.
Σε φώναξα με το όνομα σου
μα μου απάντησες με την σιωπή σου.
Ακουλούθησα τα χνάρια σου
μα δεν οδηγούσαν πουθενά.
Πού να'σαι?
Πού να πηγαίνεις?
Γιατί μπερδεύτηκες στο πουθενά?

-Vivian X.

mariart-storiesandpoems.blogspot.com